SIBO (przerost bakteryjny jelita cienkiego) to schorzenie w przebiegu którego dochodzi do obecności zbyt dużej ilości mikroorganizmów w jelicie, co przyczynia się do powstawania objawów takich jak: biegunki, zaparcia, ból brzucha, silne wzdęcia i gazy, nudności.
Wyróżnia się kilka rodzajów SIBO ze względu na rodzaj gazów, które produkują te mikroorganizmy:
Metodą diagnostyczną SIBO wodorowego i IMO jest oddechowy test wodorowo-metanowy.
Dieta w SIBO
Najczęściej stosowaną dietą w SIBO jest dieta low FODMAP, o której dowiesz się więcej tutaj (klik). Główną zasadą jest czasowa (4-6 tygodniowa) eliminacja produktów wysokofermentujących, z związku z czym przez ten etap diety powinno unikać się np. cebuli, czosnku, kapusty, jabłek, dojrzałych bananów, produktów z laktozą, miodu, wysokofruktozowych syropów itd.. W kolejnym etapie stopniowo wprowadza się każdy produkt obserwując reakcję organizmu na jego spożycie, a na samym końcu – wprowadza się na stałe do diety produkty wysokofermentujące, które były tolerowane w etapie 2. O diecie LOW-FODMAP przeczytasz tutaj(klik)
SIBO często idzie w parze z jakimś schorzeniem. Dlatego podstawą jego leczenia jest znalezienie zaburzenia, z którego SIBO wynika. Częstą chorobą przyczyniającą się do powstania SIBO jest Hashimoto. W takim przypadku dieta powinna być dostosowana również pod tę jednostkę chorobową. Najlepiej wtedy skorzystać z pomocy dietetyka klinicznego, który stworzy zestaw indywidualnych zaleceń, dopasowanych pod wszystkie schorzenia pacjenta, przyjmowane przez niego leki, wyniki badań i pojawiające się objawy.